Karditsa Sportiva

Σοφία Κόγγουλη: «Η Καρδίτσα το γκολ της ζωής μου»!

synenteu3h koggoulh 2016



Όταν το καλοκαίρι του 2006 ο Τάκης Κουτσονάσιος έφερνε στην Καρδίτσα τη Σοφία Κόγγουλη, κανείς δε φανταζόταν ότι το βραχύσωμο -τότε- κορίτσι θα εξελισσόταν σε μία από τις μεγαλύτερες παίκτριες -αν όχι τη μεγαλύτερη- που έχει αναδείξει το Ελληνικό γυναικείο ποδόσφαιρο. Το βέβαιο είναι πως ούτε η ίδια φανταζόταν ότι θα έγραφε το όνομά της με «χρυσά γράμματα» στην ιστορία της αγαπημένης της ομάδας, τις Ελπίδες και θα συνέδεε την παρουσία της στην Καρδίτσα με τη μεταμόρφωσή της από έναν περιορισμένων δυνατοτήτων επαρχιακό σύλλογο σε Πανελλήνια ποδοσφαιρική δύναμη!

Σε συνεντεύξεις και αφιερώματα όπως αυτό που διαβάζετε αυτή τη στιγμή, είθισται η χρήση διθυραμβικών τίτλων που πολλές φορές ξεπερνούν τα όρια της υπερβολής. «Ίνδαλμα», «ηγετική φυσιογνωμία», «σημαία» και πολλά ακόμη, ωστόσο, θα μπορούσαν να περιγράψουν χωρίς καμία δόση υπερφίαλης υπεροψίας την αγωνιστική της αξία, την ποδοσφαιρική της οντότητα, την ταύτισή της με τις Ελπίδες και το γεγονός ότι μετά από μία δεκαετία πλημμύρας συναισθημάτων αισθάνεται Καρδιτσιώτισσα, κάτι που το γνωρίζουν καλύτερα όσοι την καμάρωναν όλα αυτά τα χρόνια να επινοεί περίτεχνες ντρίμπλες, να καλπάζει προς την αντίπαλη περιοχή και να ματώνει τα αντίπαλα δίχτυα χωρίς σταματημό και με κάθε τρόπο!

Η επιλογή της Σοφίας να έρθει στην Καρδίτσα σε ηλικία 14 ετών δεν ήταν και η πιο εύκολη. Όλα ξεκίνησαν από ένα φιλικό των Ελπίδων στη Λάρισα, όπου αντιμετώπισαν τον τοπικό Κένταυρο. Οι ποδοσφαιρίστριες δεν επαρκούσαν ώστε να γίνουν οι απαραίτητες αλλαγές και να υπάρξουν ανάσες ξεκούρασης και έτσι ο Τάκης Κουτσονάσιος ζήτησε τη νεαρή παίχτρια να αγωνιστεί με τη φανέλα των Ελπίδων παρότι εκείνη ανήκε στον Κένταυρο. Παρά την αρχική της άρνηση, ως «παιδικό και αγνό πείσμα αφοσίωσης στην τότε ομάδα της», όπως ομολογεί, η Κόγγουλη όχι μόνο έπαιξε αλλά εντυπωσίασε με τις ικανότητές της.

elpides karditsas - amazones dramas 2015-16 (2)

Η μετακίνησή της στη γειτονική Καρδίτσα είχε πάρει ήδη το δρόμο της και η διεθνής στράικερ δικαίωσε τον έμπειρο τεχνικό με αλλεπάλληλες στιγμές ποδοσφαιρικής μαγείας, βάζοντας πινελιές εδώ κι εκεί, σκοράροντας αξέχαστα γκολ. Μία καλλιτέχνις της μπάλας που ξέρει να ξεσηκώνει τον κόσμο και που έμελλε να μείνει στη συνείδηση όλων ως το «πολυβόλο» που δε θα αποχωριζόταν ποτέ τη φανέλα της «πόλης» της, παρά μόνο εφόσον προέκυπτε κάτι δελεαστικό εκτός συνόρων.

Τελικά αυτό ήρθε από τη γειτονική Ιταλία και τη Βερόνα, ομάδα που συμμετέχει στο φετινό Τσάμπιονς Λιγκ και «πολιόρκησε» την 25χρονη επιθετικό, η οποία είπε το «ναι» και αποφάσισε να…κατακτήσει το Καμπιονάτο στο απόγειο της καριέρας της, χωρίς να ξεχάσει τις αγαπημένες της Ελπίδες, με τις οποίες λέει…εις το επανιδείν!

Για να φτάσουμε όμως μέχρι εδώ, η Σοφία χρειάστηκε να σηκώσει τις πλάτες στης τις Ελπίδες πολύ νωρίς. Το «άστρο» της έλαμπε από τις χρονιές που οι Καρδιτσιώτισσες μοχθούσαν στα…αλώνια της Β’ Εθνικής, εκεί που η Κόγγουλη τις πήρε από το χέρι και στα 17 της πανηγύρισε την άνοδο στην Α’ Εθνική. Από το 2009 μέχρι σήμερα οι Ελπίδες έχουν αναδειχτεί τέσσερις φορές δευτεραθλήτριες Ελλάδος και από μία φορά κατέλαβαν την 3η και 4η θέση, ενώ σε επίπεδο κυπέλλου έφτασαν μία «ανάσα» από την κατάκτησή του το 2013 (ηττήθηκαν στην παράταση από τον ΠΑΟΚ) αλλά και στο final four της επόμενης σεζόν (2013-14).

elpides karditsas - paok 2015-16 (0)

Η επαφή της με τα δίχτυα είναι τόσο συχνή, όσο η καθημερινή της ανάγκη να…τρέφεται. Ούτε μία, ούτε δύο αλλά…εφτά φορές αναδείχτηκε πρώτη σκόρερ στην Α’ Εθνική, σημειώνοντας συνολικά 173 γκολ στη μεγάλη κατηγορία: (28 τη σεζόν 2009-10, 29 τη σεζόν 2010-11, 21 τη σεζόν 2011-12, 24 τη σεζόν 2012-13, 22 τη σεζόν 2013-14, 24 τη σεζόν 2014-15 και 25 τη σεζόν 2015-16)! Στα παραπάνω οφείλουμε να προσθέσουμε ότι φόρεσε τη φανέλα με το Εθνόσημο σε όλα τα αναπτυξιακά κλιμάκια και από το 2012 είναι μέλος της Εθνικής Γυναικών, με την οποία μετρά 35 εμφανίσεις και 15 τέρματα (και είναι σταθερά στις κλήσεις στο γυναικείο τμήμα από την ηλικία των Νεανίδων)!

Με τις βαλίτσες…ανά χείρας και έτοιμη να πάρει το αεροπλάνο για Ιταλία, λίγες ημέρες πριν την έναρξη της προετοιμασίας της Βερόνα για τη νέα αγωνιστική περίοδο, η Σοφία Κόγγουλη μίλησε εκ βαθέων στον Στέλιο Τσανάκα για μία δεκαετία και για ένα κεφάλαιο που ενδεχομένως να μην ολοκληρώθηκε αλλά να ήρθε η ώρα μίας…Ελπιδοφόρας «παύσης».

Σοφία, πώς ήρθε η πρόταση από την Ιταλία και τη δευτεραθλήτρια Βερόνα;

«Η επιθυμία μου ήταν να αποχωριστώ τις Ελπίδες μόνο εφόσον υπήρχε ενδιαφέρον από ομάδα που πρωταγωνιστούσε στο εξωτερικό. Με αυτό ως γνώμονα, ο σκάουτερ κ. Νίκος Ίσαρης εξέτασε τις προοπτικές και τις προτάσεις και σε συνεργασία με τον μάνατζερ μου τον κ. Θεόφιλο Καρασσαβίδη και τον προπονητή μου Τάκη Κουτσονάσιο ήρθε το ενδιαφέρον από τη Βερόνα. Τον Απρίλιο πήγα στην Ιταλία και συμμετείχα στις προπονήσεις της ομάδας και από την πρώτη στιγμή έδειξαν ότι ήμουν αυτό που ήθελαν και με κάλεσαν να υπογράψω. Ο τρόπος που με προσέγγισαν και το καθημερινό πρεσάρισμα να προχωρήσει η μεταγραφή ήταν τα στοιχεία που με οδήγησαν να συμφωνήσω και που μου έδιωξαν κάθε αμφιβολία για την επιλογή μου».

Δέκα χρόνια στις Ελπίδες, ποιες είναι οι πιο δυνατές αναμνήσεις σου από την ομάδα;

«Τι να πρωτοθυμηθώ…τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου σε προσωπικό και αγωνιστικό επίπεδο. Η ομάδα αποτελεί τη δεύτερη οικογένειά μου, ο λόγος για τον οποίο βρίσκομαι εδώ που είμαι τώρα. Καμία φορά αδυνατείς να πιστέψεις ότι πέρασαν τόσα χρόνια, όμως αυτό που μένει είναι η συλλογική προσπάθεια, οι στιγμές που ζήσαμε εντός και εκτός γηπέδου με τις συμπαίχτριές μου, τον προπονητή μου με τους ανθρώπους της ομάδας. Αγωνιστικά δε θα μπορούσα να ξεχάσω ποτέ τον τίτλο της σεζόν 2008-09 και την άνοδο στην Α’ Εθνική, την παρουσία μας στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος το 2013 όταν χάσαμε τον τίτλο στο 118’ και το ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ την τελευταία αγωνιστική της σεζόν 2013-14 που νικήσαμε με 2-1 στο Στάδιο και σκόραρα δύο φορές».

koggoulh atromitos 2013

Ποιες είναι οι προσδοκίες σου από το νέο σου ποδοσφαιρικό σταθμό;

«Για μένα πλέον είναι ένα νέο ξεκίνημα, μία νέα αρχή. Τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα, αλλά θα προσπαθήσω με πολύ δουλειά και ταπεινότητα να δικαιώσω τους ανθρώπους που με επέλεξαν για μία καλύτερη συνέχεια. Δε θέλω να σταματήσω εδώ και θα ήθελα να φτάσω ακόμη πιο ψηλά. Προπάντων υγεία και μετά όλα τ’ άλλα».

Η ομάδα, μας συνήθισε σε υψηλές πτήσεις όλα τα προηγούμενα χρόνια σε πρωτάθλημα και κύπελλο. Τι πιστεύεις ότι χρειαζόταν περισσότερο ώστε να πανηγυρίσει η Καρδίτσα έναν τίτλο;

«Θεωρώ ότι αγωνιστικά είχαμε όλα τα φόντα για να κατακτήσουμε τίτλους. Κάθε χρονιά ξεκινούσαμε με όνειρα και φιλοδοξίες και όχι άδικα. Πιστεύω ότι αυτό που μας στοίχισε ήταν η οργάνωση σε εξωαγωνιστικά θέματα. Επίσης, η έλλειψη σταθερής έδρας μας επηρέαζε σημαντικά. Δεν είναι και λίγο σε κάθε παιχνίδι, κάθε Κυριακή που αγωνιζόμασταν εντός έδρας να αλλάζαμε και γήπεδο. Δεν είχαμε τη δυνατότητα ούτε να προσαρμοστούμε στο νέο τερέν, ούτε να μάθουμε τις λεπτομέρειες του χώρου, ούτε να νιώσουμε ότι παίζαμε κάπου σταθερά και όχι να περιπλανιόμαστε. Οι παραπάνω παράγοντες σε συνδυασμό με την μικρή ανταπόκριση του κόσμου θεωρώ ότι στη μάχη του τίτλου ήταν καθοριστικοί. Καταβάλαμε μεγάλη προσπάθεια, διαφημίσαμε την Καρδίτσα σε όλη την Ελλάδα αλλά από τους φιλάθλους δεν είχαμε την αναγνώριση που πιθανώς μας άξιζε και που θα μας έδινε ώθηση να κατακτήσουμε το πρωτάθλημα ή το κύπελλο αυτά τα χρόνια».

Τι συνάντησες κατά την παρουσία σου στις προπονήσεις της Βερόνα; Σε τι επίπεδο βρίσκονται οι αθλητικές υποδομές και πώς προσεγγίζουν το Γυναικείο ποδόσφαιρο;

«Δυστυχώς δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης. Η ομάδα έχει το δικό της γήπεδο, με γυμναστήριο με πλήρη αθλητικό εξοπλισμό και υποδομές εφάμιλλες του αντρικού ποδοσφαίρου. Υπάρχει οργάνωση σε όλα τα επίπεδα και η σιγουριά ότι σου εξασφαλίζουν ένα περιβάλλον να ασχοληθείς αποκλειστικά με το ποδόσφαιρο και την εξέλιξή σου».

Υπάρχουν δυσκολίες στην προσαρμογή σου;

«Έχω αρχίσει ήδη να μαθαίνω Ιταλικά και γνωρίζω κάποιες λέξεις ώστε τον πρώτο καιρό να μπορώ να συνεννοούμαι. Από εκεί και πέρα η χώρα μοιάζει πολύ με την Ελλάδα, ο καιρός είναι παρόμοιος και οι άνθρωποι φαίνονται ζεστοί. Σίγουρα μετακομίζω σε ένα διαφορετικό περιβάλλον, σε μία άλλη χώρα αλλά πιστεύω ότι με όρεξη και διάθεση θα προσαρμοστώ σχετικά σύντομα.

Θα το σκεφτείς να επιστρέψεις κάποια στιγμή στην Ελλάδα και τις Ελπίδες;

«Οι Ελπίδες είναι η ομάδα της καρδιάς μου. Θα ήθελα κάποια στιγμή, εφόσον το επιτρέψουν οι συνθήκες να επιστρέψω και να κατακτήσουμε τον πολυπόθητο τίτλο του πρωταθλητή. Εδώ και χρόνια νιώθω περισσότερο Καρδιτσιώτισσα παρά Λαρισαία. Ουσιαστικά αποχωρώ μόνο με ένα παράπονο, αυτό που δεν καταφέραμε να κατακτήσουμε τον τίτλο».

Αισθάνθηκες ποτέ ότι «κουβαλάς» στις πλάτες σου μία πόλη, μία ομάδα;

«Πάντοτε ένιωθα ότι η προσπάθεια είναι συλλογική. Χωρίς τις συμπαίχτριές μου και τον προπονητή μου δε θα φτάναμε εδώ που είμαστε. Η ομάδα είναι πάνω από κάθε πρόσωπο και πιστεύω ότι όλες όσες παρέμειναν και όλες όσες θα έρθουν αξίζουν τα καλύτερα και εύχομαι ολόψυχα να τα πετύχουν».

Υπάρχει πρόοδος στο Ελληνικό γυναικείο ποδόσφαιρο;

«Ασφαλώς. Η πρόοδος που σημειώνει το γυναικείο ποδόσφαιρο στη χώρα μας είναι καλπάζουσα. Το πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής γίνεται ολοένα και πιο ανταγωνιστικό και η Εθνική ομάδα δυνάμωσε αρκετά. Θεωρώ ότι σε αυτό συντελούν οι άνθρωποι που ασχολούνται περισσότερο με το άθλημα, όπως οι παράγοντες και οι προπονητές αλλά και τα ΜΜΕ που τα τελευταία χρόνια αγκαλιάζουν και προβάλουν κάθε προσπάθεια στο γυναικείο ποδόσφαιρο και συντελούν στο να έρθει και ο κόσμος πιο κοντά αλλά και να ασχοληθούν περισσότερα κορίτσια με το χώρο».

Κεφάλαιο Εθνική: Ποια τα συναισθήματα να αγωνίζεσαι για την Ελλάδα ποια η γνώμη σου για την πορεία της τα τελευταία χρόνια;

«Η Εθνική είναι αυτό που ονειρεύεται κάθε αθλήτρια. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δικαίωση, μεγαλύτερη υπερηφάνεια και πιο ‘γεμάτη’ εμπειρία από το να εκπροσωπείς τη χώρα σου στο εξωτερικό και να ακούς τον εθνικό ύμνο πριν από κάθε παιχνίδι. Τα τελευταία χρόνια γίνεται μία τεράστια προσπάθεια και θεωρώ ότι κάποια αποτελέσματα μας αδικούν βάσει εικόνας. Με το ποδόσφαιρο που παίξαμε σε ματς που είχαμε απέναντί μας μεγαθήρια, θεωρώ ότι μας έλειψε μόνο το αποτέλεσμα αλλά αποκομίσαμε εμπειρίες που αποτελούν οδηγό για το μέλλον. Πιστεύω πολύ στην Εθνική και ένας από τους μεγαλύτερους στόχους μου είναι η συμμετοχή σε μία τελική φάση μεγάλης διοργάνωσης με τη Γαλανόλευκη».

ethniki gynaikwn-koggouli

Τι σημαίνει για σένα ο Τάκης Κουτσονάσιος;

«Θα έλεγα ότι Τάκης Κουτσονάσιος είναι ο ποδοσφαιρικός μου πατέρας. Του χρωστάω ένα μεγάλο μερίδιο των όσων πέτυχα μέχρι στιγμής στην καριέρα μου. Ουσιαστικά είναι ο άνθρωπος που πίστεψε σε μένα, μου προσέφερε ό,τι χρειαζόμουν για να δουλέψω, να εξελιχθώ και να φτάσουμε ψηλά την ομάδα. Πιστεύω ότι και ο ίδιος νιώθει δικαιωμένος και χαρούμενος με τη μεταγραφή μου από την άποψη ότι αποτελώ προϊόν της δουλειάς του».

elpides karditsas - neoi ergotelh 2015-16 (16)

Βλέπουμε ότι οι Ελπίδες έχουν δημιουργήσει γυναικείο τμήμα ακαδημιών. Διακρίνεις κάποια ταλέντα ή ακόμη και κάποιες παλιές συμπαίχτριές σου που έχουν προοπτικές να φτάσουν ψηλά;

«Υπάρχουν κορίτσια στα τμήματα υποδομής που δείχνουν ότι γνωρίζουν τα ‘μυστικά’ του αθλήματος. Με δουλειά στην προπόνηση, επιμονή, πειθαρχία και θέληση, πιστεύω ότι έχουν όλα τα φόντα να στελεχώσουν τη γυναικεία ομάδα. Όσον αφορά τις συμπαίχτριές μου θεωρώ τον εαυτό μου τυχερή που συνεργάστηκα μαζί τους και πιστεύω ότι αναμφίβολα ότι με την αγωνιστική τους ποιότητα έχουν τα στοιχεία να συνεχίσουν να πρωταγωνιστούν και να έχουμε κι άλλα κορίτσια από τις Ελπίδες που ή θα συνεχίσουν ή θα καλούνται στην Εθνική. Η ανταμοιβή θα έρθει πολύ σύντομα».

Ξεχωρίζεις κάποια από τις συμπαίχτριές σου αυτά τα χρόνια στις Ελπίδες;

«Όλα τα κορίτσια έχουν την ίδια θέση στην καρδιά μου. Μπορώ να πω πως για να γίνει αυτό το άλμα στην καριέρα μου βοήθησαν αρκετά, καθώς το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα. Για μένα ήταν χαρά να αγωνιστούμε μαζί και να ζήσουμε τόσο δυνατές στιγμές. Περάσαμε χαρές και στενοχώριες και πιστεύω ότι δε θα με ξεχάσουν αλλά ούτε θα τις ξεχάσω. Σίγουρα θα έχουμε επαφές μέσα στη χρονιά».

Στις αρχές του καλοκαιριού η ομάδα ανακοίνωσε συνεργασία με τον Ηρακλή Καρδιτσομάγουλας που ουσιαστικά εξασφαλίζει μόνιμή έδρα και υποδομές. Είναι αυτό μία αφετηρία για να διεκδικήσει μελλοντικά κάτι περισσότερο;

«Θεωρώ ότι το γηπεδικό είναι κεφαλαιώδες ζήτημα. Όπως ανέφερα και πριν, περιπλανιόμασταν από εδώ και από εκεί για προπονήσεις και για αγώνες. Η συνεργασία αυτή είναι ένα μεγάλο βήμα που θα έπρεπε να γίνει εδώ και χρόνια. Από τη στιγμή που προχώρησε, πιστεύω ότι τα κορίτσια θα έχουν την ευκαιρία να δουλέψουν καλύτερα και θέλω να δω αυτή την ομάδα να πάρει έναν τίτλο, τίποτε άλλο, ακόμη και αν εγώ δεν είμαι παρούσα».

elpides karditsas - paok 2015-16 (2)

KarditsaSportiva τώρα και σε εφαρμογή στο κινητό σας

You must be logged in to post a comment Login